Takbo 2009

POWER RUN !!

February 15, 2009 (Sunday)
Manila Bay, Mall of Asia

Registration Fee: P300.00
Assembly Time : 5:30 A.M.
Race Start : 6:00 A.M.

* * *

VIP ka!

Kwentong Puppy

Minsan may nakilala akong cute little puppies na laging kapit-kamay umulan o umaraw, umaga hanggang gabi.

Eto ay sina Gami and Daki.

From left to right, eto si Gami, ang 9mm, headset at ang hat






Sleepy ba si Gami?

O ginawa na syang pulutan?

Huhuhu.

Ganito ba dapat ang libingan ng mga asong bayani?

Kawawang Gami. Mukhang iniwan na nya si Daki.


Ibinaon na ata si Gami, hindi nga lang six feet below the ground.








Biglang hinanap ni Daki si Gami. Naglakad siya at naglibot sa pali-paligid.

At di napiligan ni Daki'ng umiyak ng umiyak nung nakita niya si Gami.









Iyak ng iyak ng iyak si Daki, naisip niya, sadyang iniwan na siya ng kaibigang si Gami.

Sa naghihinagpis na puso ni Daki, tuluyan na niyang di nakayanan ang kinahinatnan ni Gami.

Kaya bilang tunay na kaibigan, dinamayan ni Daki si Gami.

Hanggang sa huli...sila ay simbulo ng tunay na pagkakaibigan... walang iwanan ang slogan.

Batang bully

Isa ka adlaw sa isa ka tindahan duol sa isa ka housing adunay mga bata nga babae og mga lalaki nga nagtapok.

Naabtan sa isa ka mamalitay sa tindahan ang mga bata nga nag away.

Naminaw lang si Ate sa ilaha, kintahay naa pay gustong paliton sa tindahan.

Og sa dihang sa kadugayan ang isa ka bata nga babae wala nay undang nga gahilak atubangan sa batang lalaki, “Hu hu hu hu, isumbong gyud taka sa akong Mama bah. Isumbong taka.”

Tubag sa batang lalaki nga nagpahilak sa batang babae: “Isumbong! Hadlukon man ta sa imong Mama. Imong Mama? Imong Mama nga buktot! Kung musaka sa punuan sa lubi mura og bakukang. Unya pag mukanaog kung mu-ulan, imong Mama murag bao! Bao nga galutaw sa tubig kay buktot man. Ha ha ha ha! Isumbong!”

Si Ateh nga kintahay naa pay gipalit sa tindahan wala napugngan nga mukatawa og sabay na lang nga gibadlong ang batang lalaki.

“Pssst, undanga na ninyo. Panguli mo, panguli, wala moy gibuhat diri kundi mangaway og laing bata.”

Batang lalaki nitubag : “Nangaway! Nangaway daw. Tiguwang, tiguwang!”

Kung ikaw si Ate, unsa pa ba imong mabuhat sa batang lalaki?

How do we fight bullies?

Sama sa gibuhat ni Ate sa tindahan, ato na lang kining ikatawa aron mahuwasan ta.

Pero sa bata nga babae nga niuli sa ilang balay nga gahilak, unsa pa ba atong mabuhat?

One day, we have to fight those bullies in our lives.

Homeowner President

Matagal tagal na rin akong di nakabalik sa dating rota ng pagsakay sa public utility vehicle.
Limang buwan din akong nagmaneho ng pribadong sasakyan hanggang sa dumating ang panahong kailangan na syang ibalik sa tunay na nag mamay-ari.

Isang gabi matapos akong mag grocery, hinabol ko ang last trip ng jeep papuntang subdibisyon namin.
Papasok pa lang nakita ko na si presidente ng association namin.

Sabi ko sa sarili ko para megaphone na naman ang boses nito.

True enough pag-upo ko may kausap nga sya. Yong taong nasa harapan nya.
Isang homeowner din, tapos ang pinag-uusapan nila itong Balikatan housing issue.

Ewan ko ba bakit natiis nong babaeng pakinggan ang kayabangan nya.

Gusto ko nang bumaba eh, yong tipong puno na nang hangin ang tono ng boses nya at usapan nila.

Kaso naisip ko, last trip na to eh pag bumaba ako, taxi na ang ending ko.

Bigla sinabi ni homeowner president, ng fax daw si speaker of the house sa kanya. At kagagaling lang daw nya sa city council, at ng overtime sila para sa mga susunod na aksyon, at bukas lalabas sa lahat ng pahayagan ang kadramahan nila.

Ang galeng galeng nya talaga.

Wala akong planong makinig pa sa usapan nila, pero di ko napigilang isulat sa cellphone ko ang tanong nya sa babaeng homeowner.

Tanong nya sa babae "kanino ba yong bahay, under the name of you or under your husband?"

Genius syang talaga.

Ay naku, naniniwala talaga akong produkto ng Promil na gatas si homeowner president.

.

Skye... not the eagle up high

Ewan ko ba bakit ang tao pag antagal kang di nakita, andaming tanong.
Ang hilig hilig magtanong.

"Uy kamuzta ka na? Nag-asawa ka na ba? May anak ka na?"
Mga ganyang tipong drama.

Oo may anak na ako. Anim na buwan na sya at mahigit sampung-libo na nagastos ko sa kanya.

Oo, aso ang anak ko.

Binigyan ako ng aso. Baby namin `to, sa mga di pa tapos magtanong ng kung anu-ano.

Patpatin ka pa lang noong una kang pinakita sa kin.

Bitbit ka ni Mamang Gorio as advance na pamasko.

Out of stock raw ang Labrador eh kaya eto ka karang-karang niya.

Naalala ko pa, takot ka sa biyahe, tumatago ka pa nga sa ilalim na kariton.

Halos tug-of-war at hide-and-seek ang drama niyo. Pinainom ka pa ng malamig na tubig at sa

kalagitnaan ng biyahe munting ka nang himatayin.






Tapos noong iharap ka na sa akin, naihi ka sa harap ng iba.

Halatang totoy na totoy ka pa. Mukhang di makabasag pinggan sa sobrang amo ang drama.


Ilang buwan ang nakalipas at matapos nag mahabang prosesong bakuna rito, bakuna roon, purga rito, purga roon.

Unti-unting nagbago ang hitsura mo.

From todler patpatin to growing puppy. Ganito ka naman pag play-mode ang drama.






Pag tamad-mode naman ang drama mo.
Ganito ka lang. Etong tamad-mode ang gustong-gusto ng lahat ng tao sa bahay.

Hindi nauubos ang mga plastic, newspapers at tsinelas sa mga ngipin mo.







At yong original mong amo, pati ako kinukulit, ano na raw hitsura mo.

Miss ka na niya, siguro.

Kaya noong nakaraang linggo, bago kami nagbakasyon sa Loakan.

Nag pa-picture ka na naman.
Katakot ka na. Para kang guwardiya ng airport o mall.






Nagbibinata ka na nga. Puppy pa pero mukhang binata na.
At gwapo ka na raw, gwapo na katawan mo.
Plus 1,000 pogi points sigurado pagnatapos mo K-9 schooling mo.




Eto ka Skye, before naging preso sa kulungan mo.

Baby Mal

sa iyong pagdating ...

handa na ang lahat...